Sylwestrowa zabawa dla najmłodszych

Czy warto organizować w domu zabawę sylwestrową dla najmłodszych? Jak najbardziej tak! Przygotowanie wszelakich zabaw, zorganizowanie nagród (np. słodycze, gadżety itp.), a także udekorowanie mieszkania błyskotkami, to zapewniony sukces, ale przede wszystkim - uśmiech i wspaniałe wspomnienia dla najmłodszych.

Warto zaprosić znajomych wraz z pociechami na Sylwestra w naszym domu. Dorośli mogą aktywnie uczestniczyć w grach i zabawach ze swoimi dziećmi. Jeżeli jednak dorośli nie planują uczestniczyć we wszystkich zabawach z dziećmi, można wybrać osobę do bycia prowadzącym gry dla dzieci. By pomysł sylwestrowej zabawy dla najmłodszych mógł odbyć się bez problemów, należy w maksymalny sposób zorganizować dzieciom czas. Dorośli wymyślają wcześniej rodzaje zabaw, spisując je na kartce, by nie pogubić pomysłów. Mogą korzystać z pomysłów swoich dzieci, które na pewno z wielką chęcią pomogą w tworzeniu tej listy. Warto również w skład listy wlepić zabawy w formie konkursów, gdzie każde dziecko wygrywa.

Rozpoczęcie zabawy sylwestrowej powinno zacząć się od wyjaśnienia dzieciom obowiązujących zasadach podczas trwania wspólnej rozrywki i jej zakończenia. Dzieci przygotowane, że w każdej zabawie występuje jej koniec, swobodniej doświadczą konieczności powrotu do domu, lub pójścia spać. Poniżej przedstawię kilka rodzajów zabaw dla dzieci i z dziećmi, które mogą Państwo swobodnie modyfikować do własnych potrzeb:

GRY INTEGRACYJNE

Jeżeli dzieci nie znają się za dobrze, warto rozpocząć od gry integracyjnej, tj. gry pozwalającej zapamiętać imiona i poznać się nieco bliżej.

• Siadamy w kółko. Osoba prowadząca, mając w ręku piłeczkę, maskotkę itp. wyjaśnia zabawę. Każda osoba, która otrzyma np. piłeczkę do rączki ma powiedzieć swoje imię. Kolejno przekładana jest piłeczka z rąk do rąk. Zadanie można powtórzyć, lecz tym razem jak najszybciej należy przekazywać piłeczkę, gdyż np. piłeczka parzy.
• Inną formą na „przełamanie pierwszych lodów” jest zabawa w „Przywitajmy się zabawnie”. Zabawa polega na grupowym przywitaniu się wszystkich członków zabawy. Siedzimy w kole, początkowo witają się palce od stóp, kolejno całe stopy, następnie kolana, rączki, ramiona, można także jeżeli wyczuwa się, że dzieci mają radość z tej formy zabawy na przywitanie się z kolegą/koleżanką z boku noskami.

ZGADYWANKI

• „Co to jest?” W dużym worku, lub kartonie chowamy kilka znanych dzieciom przedmiotów. Warto dla najmłodszych wcześniej pokazać i wspólnie z grupą nazwać te rzeczy. Następnie kolejno dziecko podchodzi do naszego skarbu i stara się nie zaglądając zgadnąć co to może być. Jeżeli występuje problem w indywidualnym odgadnięciu przedmiotu, może zacząć opisywać głośno co dotyka a grupa stara się mu pomóc.
• „Kalambury” - znana i lubiana gra. Zgadywanki muszą być dostosowane do wieku dzieci. Najprościej zacząć od zawodów, które dzieci znają z życia codziennego, lub zwierząt, które dzieciom są znane. Jeżeli grupę dzieci mamy starszych można podać do pokazywania tytuły bajek.
• „Co się zmieniło” Dzieci dobierają się w pary. Tworzą rząd A i rząd B. Rząd A odwraca się plecami do swojego partnera. Rząd B zmienia coś w swoim ubraniu lub mimice. Rząd A powraca do poprzedniej pozycji i stara się odgadnąć co zmieniło się u jego partnera. Następuje zmiana osób, które będą coś w sobie zmieniały.

ZABAWY RUCHOWE

• „Przepychanie plecami” - dwójki siadają do siebie przyklejone plecami. Nie splatają rączek ze sobą. Zadaniem ich jest w przeciągu np. pół minuty czasu, przepychać się placami, kto silniejszy. Nie wolno wstawać i nie wolno przewrócić przeciwnika. Bezpieczne siłowanie ma na celu wyładowanie złych emocji i zamienienie ich w pozytywne uczucia. Po tym czasie pary się zamieniają z innymi parami i kolejno następuje przepychanie plecami.
• „Ciuchcia” Siadają dzieci „gęsiego”. Każde dziecko znajduje się pomiędzy nogami kolegi. Nogi osoby mają wyciągnięte i lekko zgięte. Pierwsza osoba jest motorniczym i prowadzi „ciuchcię”. W rytm wygłaszany przez dzieci 1-2-1-2 za pomocą pup przesuwają się do przodu. Ułatwieniem jest gdy sąsiad z przodu złapie sąsiada z tyłu za jego wystające nogi np. za kostki od stóp. Zadanie polega na wspólnym przemieszczaniu się i nie zerwaniu któregokolwiek wagonu. Zabawa powinna trwać około 2 minut.
• „Tunel” - dzieci tworzą z siebie tunel. Układ ciał przypomina pozycję kota (kolana na podłodze, dłonie na podłodze). Zadanie polega na tym, by każde dziecko miało możliwość przemieszczenia się w tunelu. Zabawa kończy się, gdy każdy uczestnik gry przeczołga się w tunelu aż do wyjścia.